Media Player
Laatste Release
Bandleden
Johnny van Zant
Gary Rossington
Rickey Medlocke
Mark Matejka
Robert Kearns
Michael Cartellone
Peter Keys
Achter de tragedie, de geschiedenis, de brullende gitaren en de killer songs, gaat Lynyrd Skynyrd uiteindelijk over een onbedwingbaar verlangen. Over het overleven van de kracht; ongebogen, uniek Amerikaans, koppig en vastberaden.
Met hun eerste nieuwe studio materiaal sinds Vicious Cycle uit 2003 komt de legendarische rock band Lynyrd Skynyrd terug met God & Guns, dat uitkomt bij Loud & Proud/Roadrunner Records en is opgenomen in Nashville in 2008-2009. Het project was onderbroken – maar, gelukkig, niet beëindigd – door het overlijden van medestichter/keyboardist Billy Powell en bassist Ean Evans begin dit jaar.
Gedreven door de bandleden die de harde kern vormen, Gary Rossington (gitaar), Johhny van Zant (zang) en Ricky Medlocke (gitaar) samen met drummer Michael Cartellone, heeft Lynyrd Skynyrd een album opgenomen (“onder dwang, zo als gewoonlijk,” volgens van Zant) die de nalatenschap naleeft, die ongeveer 35 jaar geleden begon in Jacksonville, Florida en tien jaar gestopt was door een vliegtuigcrash in 1977 die drie bandleden het leven kostte, waaronder Ronnie van Zant en Steve Gaines. Sinds toen heeft de band Allen Collins, Leon Wilkeson en Huey Thomasson tragisch verloren. Toch rocken ze door.
Met het overlijden van Powell en Evans, ‘verwachtten veel mensen dat we zouden zeggen, genoeg is genoeg,” geeft Medlocke toe. Maar dat is niet de manier van deze Rock & Roll Hall of Fame powerhouse. Met een catalogus van meer dan 60 albums en verkoopcijfers van ver over de 30 miljoen, blijft Lynyrd Skynyrd een cultureel icoon dat alle generaties aantrekt, en God & Guns is een passende toevoeging. De Skynyrd Nation wacht af.
“We wilden mensen laten zien dat we niet alleen oud materiaal gebruiken, om de muziek te laten bestaan, maar dat we ook nieuwe muziek kunnen maken,” zegt gitarist Gary Rossington.
Terug gekomen in de studio na het overlijden van Powell, van wie de keyboards op meer dan de helft van de liedjes op God & Guns te horen is, was “heel moeilijk, ik ga er niet over liegen,” zegt van Zant. “Maar we zijn er doorheen gekomen, zoals Lynyrd Skynyrd altijd lijkt te doen. Muziek geneest je. Deze liedjes moesten eruit, dit album moest gemaakt worden. Gary, Rickey en ik zeiden gewoon ‘laten we ervoor gaan, laten we het afmaken.’”
Helaas is omgaan met verlies bekend bij deze band. “We vielen er gewoon weer in,” zegt Rossington. “We doen dit al voor een lange tijd, dus je doet gewoon wat je doet. Als je ouder wordt, raak je er ook iets meer aan gewend. Je weet dat het zal komen en het komt ook voor jou. Ik bedank God voor elke dag en alle tijd die ik heb gehad met de mensen die niet meer bij ons zijn.”
Het huilen is over en nu is het tijd om te rocken. “We hebben al hele slechte momenten gehad dit jaar en ik ben blij dat we in staat zijn om onszelf te vermannen en verder te spelen,” zegt Medlocke. “Dat we onszelf hier doorheen moeten slaan maakt het album nog specialer. Ik weet zeker dat Billy en Ean met een grote glimlach op ons neerkijken.”
Met de beroemde rock producer Bob Marlette, een bijdrage van gitarist John 5 en een fortuin aan materiaal, geschreven door de band en een groep van elite Skynyrd-achtige liedjesschrijvers, is een bijzonder album ontstaan. “We hebben nooit echt goed gewerkt met producers, we wilden het altijd op onze eigen manier doen,” geeft Rossington toe. “Maar Bob Marlette kwam en hij is een geweldige man; hij heeft de manier gevonden om muzikaal met ons te praten en we werden meteen vrienden. Hij had veel frisse ideeën en manieren om dingen te doen en wilde daarnaast ook de oude sounds aanhouden.”
Over John 5 voegt Rossington nog toe, “hij is waarschijnlijk een van de beste gitaristen met wie ik ooit heb gespeeld, en ik heb met veel goede gitaristen gespeeld. Hij leeft met een gitaar om en kent zijn gitaar als geen ander.”
Met een achtergrond van Southern rock en country, gepassioneerde vocalen en gelaagde gitaars, weet God & Guns de iconische Skynyrd sound te behouden, terwijl het album ook compleet modern klinkt. De titeltrack zal zeker aandacht aantrekken in deze politiek verdeelde tijden, omdat deze een gevoel van dreiging en onwil bevat die lijkt op Skynyrds vroegste dagen. De band weet dat dit liedje en andere zoals “That Ain’t My America”, kritiek zullen krijgen, maar Medlocke zegt dat luisteraars verder moeten gaan dan de titel.
“Het zijn niet alleen de woorden ‘God en guns’. Je moet verder kijken dan dat en kijken naar waar country op gebaseerd was: vrijheid,” zegt Medlocke. “Iedereen moet de kans hebben om eigen beslissingen te maken en niet achter de massa aanlopen en verteld worden wat te doen en wanneer.”
“En als sommige critici het niet goed vinden, ‘is dat vrijheid van keuze’,”zegt Medlocke, die zijn Native American oorsprong met trots draagt. “Ik weet zeker dat sommige critici er naar zullen kijken, ‘God & Guns, de rednecks zijn terug’. Welnu, de mannen in deze band zijn geen rednecks en Rickey Medlocke is de enige redneck in deze band, omdat ik een rode huid heb. ”
De titelsong vormt, samen met de herkenbare Skynyrd single “Still Unbroken”, thematische liedje voor een album volgeladen met een houding, hart en betekenis. “Skynyrd vindt traditie belangrijk,” zegt Medlocke. “We zijn mensen die niet kletsen over hun persoonlijke of politieke standpunten, ook al weet ik zeker dat je die van mij kan raden. Op dit album is persoonlijke tragedie, persoonlijke relaties en op tour zijn overschaduwd door het echte leven. Dat is wat we denken, dat is wat we geloven en we staan achter de titel, God & Guns.”
Om Skynyrd als een groep “gun nuts” af te schilderen is niet juist, volgens van Zant. “Ik ben een beetje als Ronnie, ‘handpistolen zijn gemaakt om te doden,’ en ik heb nog nooit iemand ontmoet die een rendier afschoot met een .38,” zegt hij. “Ik heb zelf wel geweren, maar ik leef in een moeras en je moet jezelf beschermen.”
Tenslotte is Skynyrd een band die nooit bang is geweest om op te komen voor een deel van de bevolking van wie de stem niet vaak wordt gehoord. “Iedereen is zo bang om dingen te zeggen nu, zo ben ik niet,” zegt van Zant. “We leven in Amerika, we kunnen zeggen wat we denken. Dit zijn onze waarden. Dat betekent niet dat we altijd goed zijn, volgens iedereen. Gelukkig beledigen we niet heel veel mensen. En als we dat wel doen, nou, zorg dat je een record deal krijgt man, en maak je eigen liedjes.”
Dit is een band die zich bewust is van de verantwoordelijkheid die komt met het zetten van de naam ‘Lynyrd Skynyrd’ op iets, een album, een concert. “We voelen alsof we de lat hoog moeten houden,” zegt Rossington. “Ik zou dit album niet uitgeven, als ik het zelf niet goed vond. Ik zou er dan juist voor vechten om hem niet uit te geven.”
Dus, Skynyrd staat, “still unbroken” in 2009. “Mensen mogen zeggen, ‘ze hebben het geld nodig,’ maar ik denk dat geen van ons het geld nodig hebben,” zegt van Zant. “Het is alleen dat we van muziek houden, het is meer dan het geld, het gaat daar niet eens meer over. We moeten wel wat verdienen, zeker, maar het gaat om het erfgoed van Lynyrd Skynyrd en waar het voor staat, waar de fans voor gaan. Er is niks beter dan een goede show spelen met Skynyrd en zien dat mensen van de muziek houden.”
Rossington voegt toe: “We staan nog steeds, de muziek bestaat nog steeds. We wilden de mensen die niet meer met ons zijn trots maken en de naam ook hooghouden.”
Met hun eerste nieuwe studio materiaal sinds Vicious Cycle uit 2003 komt de legendarische rock band Lynyrd Skynyrd terug met God & Guns, dat uitkomt bij Loud & Proud/Roadrunner Records en is opgenomen in Nashville in 2008-2009. Het project was onderbroken – maar, gelukkig, niet beëindigd – door het overlijden van medestichter/keyboardist Billy Powell en bassist Ean Evans begin dit jaar.
Gedreven door de bandleden die de harde kern vormen, Gary Rossington (gitaar), Johhny van Zant (zang) en Ricky Medlocke (gitaar) samen met drummer Michael Cartellone, heeft Lynyrd Skynyrd een album opgenomen (“onder dwang, zo als gewoonlijk,” volgens van Zant) die de nalatenschap naleeft, die ongeveer 35 jaar geleden begon in Jacksonville, Florida en tien jaar gestopt was door een vliegtuigcrash in 1977 die drie bandleden het leven kostte, waaronder Ronnie van Zant en Steve Gaines. Sinds toen heeft de band Allen Collins, Leon Wilkeson en Huey Thomasson tragisch verloren. Toch rocken ze door.
Met het overlijden van Powell en Evans, ‘verwachtten veel mensen dat we zouden zeggen, genoeg is genoeg,” geeft Medlocke toe. Maar dat is niet de manier van deze Rock & Roll Hall of Fame powerhouse. Met een catalogus van meer dan 60 albums en verkoopcijfers van ver over de 30 miljoen, blijft Lynyrd Skynyrd een cultureel icoon dat alle generaties aantrekt, en God & Guns is een passende toevoeging. De Skynyrd Nation wacht af.
“We wilden mensen laten zien dat we niet alleen oud materiaal gebruiken, om de muziek te laten bestaan, maar dat we ook nieuwe muziek kunnen maken,” zegt gitarist Gary Rossington.
Terug gekomen in de studio na het overlijden van Powell, van wie de keyboards op meer dan de helft van de liedjes op God & Guns te horen is, was “heel moeilijk, ik ga er niet over liegen,” zegt van Zant. “Maar we zijn er doorheen gekomen, zoals Lynyrd Skynyrd altijd lijkt te doen. Muziek geneest je. Deze liedjes moesten eruit, dit album moest gemaakt worden. Gary, Rickey en ik zeiden gewoon ‘laten we ervoor gaan, laten we het afmaken.’”
Helaas is omgaan met verlies bekend bij deze band. “We vielen er gewoon weer in,” zegt Rossington. “We doen dit al voor een lange tijd, dus je doet gewoon wat je doet. Als je ouder wordt, raak je er ook iets meer aan gewend. Je weet dat het zal komen en het komt ook voor jou. Ik bedank God voor elke dag en alle tijd die ik heb gehad met de mensen die niet meer bij ons zijn.”
Het huilen is over en nu is het tijd om te rocken. “We hebben al hele slechte momenten gehad dit jaar en ik ben blij dat we in staat zijn om onszelf te vermannen en verder te spelen,” zegt Medlocke. “Dat we onszelf hier doorheen moeten slaan maakt het album nog specialer. Ik weet zeker dat Billy en Ean met een grote glimlach op ons neerkijken.”
Met de beroemde rock producer Bob Marlette, een bijdrage van gitarist John 5 en een fortuin aan materiaal, geschreven door de band en een groep van elite Skynyrd-achtige liedjesschrijvers, is een bijzonder album ontstaan. “We hebben nooit echt goed gewerkt met producers, we wilden het altijd op onze eigen manier doen,” geeft Rossington toe. “Maar Bob Marlette kwam en hij is een geweldige man; hij heeft de manier gevonden om muzikaal met ons te praten en we werden meteen vrienden. Hij had veel frisse ideeën en manieren om dingen te doen en wilde daarnaast ook de oude sounds aanhouden.”
Over John 5 voegt Rossington nog toe, “hij is waarschijnlijk een van de beste gitaristen met wie ik ooit heb gespeeld, en ik heb met veel goede gitaristen gespeeld. Hij leeft met een gitaar om en kent zijn gitaar als geen ander.”
Met een achtergrond van Southern rock en country, gepassioneerde vocalen en gelaagde gitaars, weet God & Guns de iconische Skynyrd sound te behouden, terwijl het album ook compleet modern klinkt. De titeltrack zal zeker aandacht aantrekken in deze politiek verdeelde tijden, omdat deze een gevoel van dreiging en onwil bevat die lijkt op Skynyrds vroegste dagen. De band weet dat dit liedje en andere zoals “That Ain’t My America”, kritiek zullen krijgen, maar Medlocke zegt dat luisteraars verder moeten gaan dan de titel.
“Het zijn niet alleen de woorden ‘God en guns’. Je moet verder kijken dan dat en kijken naar waar country op gebaseerd was: vrijheid,” zegt Medlocke. “Iedereen moet de kans hebben om eigen beslissingen te maken en niet achter de massa aanlopen en verteld worden wat te doen en wanneer.”
“En als sommige critici het niet goed vinden, ‘is dat vrijheid van keuze’,”zegt Medlocke, die zijn Native American oorsprong met trots draagt. “Ik weet zeker dat sommige critici er naar zullen kijken, ‘God & Guns, de rednecks zijn terug’. Welnu, de mannen in deze band zijn geen rednecks en Rickey Medlocke is de enige redneck in deze band, omdat ik een rode huid heb. ”
De titelsong vormt, samen met de herkenbare Skynyrd single “Still Unbroken”, thematische liedje voor een album volgeladen met een houding, hart en betekenis. “Skynyrd vindt traditie belangrijk,” zegt Medlocke. “We zijn mensen die niet kletsen over hun persoonlijke of politieke standpunten, ook al weet ik zeker dat je die van mij kan raden. Op dit album is persoonlijke tragedie, persoonlijke relaties en op tour zijn overschaduwd door het echte leven. Dat is wat we denken, dat is wat we geloven en we staan achter de titel, God & Guns.”
Om Skynyrd als een groep “gun nuts” af te schilderen is niet juist, volgens van Zant. “Ik ben een beetje als Ronnie, ‘handpistolen zijn gemaakt om te doden,’ en ik heb nog nooit iemand ontmoet die een rendier afschoot met een .38,” zegt hij. “Ik heb zelf wel geweren, maar ik leef in een moeras en je moet jezelf beschermen.”
Tenslotte is Skynyrd een band die nooit bang is geweest om op te komen voor een deel van de bevolking van wie de stem niet vaak wordt gehoord. “Iedereen is zo bang om dingen te zeggen nu, zo ben ik niet,” zegt van Zant. “We leven in Amerika, we kunnen zeggen wat we denken. Dit zijn onze waarden. Dat betekent niet dat we altijd goed zijn, volgens iedereen. Gelukkig beledigen we niet heel veel mensen. En als we dat wel doen, nou, zorg dat je een record deal krijgt man, en maak je eigen liedjes.”
Dit is een band die zich bewust is van de verantwoordelijkheid die komt met het zetten van de naam ‘Lynyrd Skynyrd’ op iets, een album, een concert. “We voelen alsof we de lat hoog moeten houden,” zegt Rossington. “Ik zou dit album niet uitgeven, als ik het zelf niet goed vond. Ik zou er dan juist voor vechten om hem niet uit te geven.”
Dus, Skynyrd staat, “still unbroken” in 2009. “Mensen mogen zeggen, ‘ze hebben het geld nodig,’ maar ik denk dat geen van ons het geld nodig hebben,” zegt van Zant. “Het is alleen dat we van muziek houden, het is meer dan het geld, het gaat daar niet eens meer over. We moeten wel wat verdienen, zeker, maar het gaat om het erfgoed van Lynyrd Skynyrd en waar het voor staat, waar de fans voor gaan. Er is niks beter dan een goede show spelen met Skynyrd en zien dat mensen van de muziek houden.”
Rossington voegt toe: “We staan nog steeds, de muziek bestaat nog steeds. We wilden de mensen die niet meer met ons zijn trots maken en de naam ook hooghouden.”
